วันพุธที่ 26 มีนาคม 2551

 

เริ่มแล้วจ้า เริ่มแล้ววันที่ ที่แม่จ๋ารอคอย รอจริง จริง นะ

ก็ด้วยที่ปาล์มมี่เป็นเด็กปรับตัวยากนิดนึง จะเป็นไงน๊า ที่ไปเริ่มต้นกับที่ไหม่ๆ

เพราะเค้าอยู่เนอส แต่ก็นั่นแหละ เนอสก็ยังอยู่ที่เดิม กับคนคุ้นเคย

ถึงแม้จะมีเด็กที่ออกไป หรือไม่ก็เด็กใหม่ที่เข้ามา

แต่ก็ถื่นเค้านี่ อยู่มาตั้ง 3 ปี หลังจากที่แม่จ๋าลาคลอดได้ 3 เดือน

ก็มีที่นี่แหละ ที่ช่วยแม่จ๋าไว้

ส่วนคุณยาย ก็ไม่สามารถดูหนูได้เต็มที่เหมือนกัน เพราะท่านยังทำงานอยู่ด้วยจ้า

 

และแล้ววันที่ 24 มีนาคม 51 ก็เป็นวันที่กำหนด เริ่มเรียนซัมเมอร์

ปาล์มมี่ยอมตื่นตามที่ปลุก โดยมี วิตตามินบีรวม รูปไดโนเสาร์ 1 เม็ด

หลังจากนั้น ก็แปรงฟัน เช็ดตัว อันนี้เด็กเลือกไม่อาบน้ำ

 

มาถึงที่โรงเรียน ก็เช็คชื่อกันก่อนเลย

อยู่ลำดับที่ 24 ห้อง อ1/5 ชื่อห้อง Lemon และสัญลักษณ์แทนตัวเป็น กล้วย

 

ไปถึงห้องแล้ว เด็กก็ติดหนึบกับแม่จ๋า แล้วก็ปาป๊า ไม่ยอมออกห่างกันเลย

แถมเด็กคนอื่นๆ ก็ร้องไห้กันหลายคน เอาไงล่ะที่นี้ ใจเริ่มเสียแล้ว

 

บางคนก็วิ่งเล่นไปเรื่อยๆ บางคนก็คุ้นเคย อาจเป็นเพราะเรียนซ้ำก็มี

บางคนก็ผู้ปกครองทนเสียงร้องไม่ไหว พากลับบ้านไปเลยก็มีนะ

 

แต่แม่จ๋าใจร้ายเนอะ ร้องยังไง ก็ต้องอยู่กันหละ เสียตังค์ไปแล้วนี่เนอะ ...

แต่ว่าวันแรก ยังค่อยๆปรับสภาพกันไป

 

แล้วที่นี้หลังจากเคารพธงชาติ สวดมนต์ ก็มีรับน้องกันหน่อย

โดยที่ให้รอดอุโมงค์ เด็กก็มีอิดออดเล็กน้อย แต่ก็ยอมไป

 

แล้วแม่จ๋าก็พาปาล์มมี่เข้ามาสงบจิตใจในห้อง สักพักเริ่มไม่ไหว

ก็เลยเปลี่ยนป๊ามาอยู่เป็นเพื่อนปาล์มมี่แทน

ป๊าบอก ในนั้นก็วุ่นวายกันน่าดู เอาเป็นว่า เหมือนจับปูใส่กระด้งกันเลย 555

คุณครูเค้าก็อุตส่าห์ปิดห้องล๊อคประตู

เด็กบางคนเปิดประตูเป็นแล้วนี่ ก็เปิดซะเลย ทีนี้ก็ วิ่งออกกันไปหลายคน

พอจับปู เอ๊ย!! จับเด็กเข้าห้องแล้ว

อ้าว ทีนี้เป็นเด็กชายอยู่คน ร้องหาพ่อ แถมเตะประตูด้วย เออ .. แรงดีจัง

..............

........

..

ได้สักพัก ก็ขอตัวก่อนแล้วกันนะ ขอฝากครูไว้ละกัน

แล้วพอได้เวลาไปรับ ก็เลยถามครูว่าเป็นไงบ้าง

คำตอบที่ได้รับ ก็คือว่า เด็กร้องไห้แป็บเดียว แต่ว่ายังตามติดครู

และชอบให้ครูพาเดินเล่นข้างนอก

 

และพอไปรับแล้ว เด็กก็เลยขอไปเล่นก่อนนิดนึง

แต่ว่าสนามเด็กเล่น เค้ากำลังปรับปรุง เป็นสถานที่เรียนรู้นอกสถานที่

ก็เลยมีสนามย่อม ย่อม ให้เด็กเล่นนิดหน่อย เด็กก็อดเล่นสไลด์เดอร์เลยเนอะ

 

ตอนเช้าไปส่ง กับตอนเย็นไปรับ ดูผิดกันเลย

ไปส่ง แล้วร้องเสียงดังดีจัง แต่พอไปรับ อารมณ์ดีมาก มาก

ถามว่า ครูเป็นยังไง

เด็กบอก ใจดีมาก มาก

ถามว่า พรุ่งนี้มา ไปโรงเรียนอีกไม๊

คำตอบคือ มาค่า

วันแรกของการมาเรียน ก็เลยแถมฟิวเจอร์ฯอีกที่นึง ไปหม่ำ Oishi บุฟเฟต์กัน

จากที่เด็กออกไปเล่น ซะจนเหงื่อออก ผมเผ้ารุงรัง

ก็เลยจัดการพาเด็กเข้าร้านตัดผม เพื่อเล่นสิ่งเดียวนะเนี่ย เด็กเลยยอม

วันที่ 2 ของการไปซัมเมอร์

ตื่นนอนได้ตามที่ปลุก พร้อมวิตตามินบีรวมอีก 1 เม็ด

แต่เช้านี้ไม่ยอมอาบน้ำอ่า ... แต่ดีนะ ที่แปรงฟัน

ไปส่ง ก็ยังร้องเหมือนเดิม เฮ้อ ...

ตอนเย็น ไปรับ ก็ร่าเริง วิ่งมาหา

มีอวดหน้ากากกระดาษ แล้วก็ กระดาษที่พับเป็นปากเป็ด

แล้วก็พาเด็กไปเล่นที่สวนสมเด็จฯใกล้ที่ทำงานป๊า

 

แต่ว่าวันนี้มีบอกว่า ครูไม่รักเพื่อน เพื่อนดื้อ เพื้อนร้องไห้

แต่บอกว่า ปาล์มมี่เก่ง ปาล์มมี่ไม่ร้องไห้

แล้วเมื่อเช้า ครายร้องซะดังลั่นห้องเลยล่ะ ...

แต่ว่า ติดครูมากจังเลย ยังไม่ยอมไปเล่นกับเพื่อน

.......

...

..

วันที่ 3 แล้วจ้า คราวนี้รวบ 3 วันเลยเนอะ

เช้านี้ ก็ยังคงร้องอยู่ ตอนไปส่ง

แล้วพอผ่านคลองสอง เด็กท่องตลอดทางอยู่อย่างเดียว ว่า ไม่ไปโรงเรียน

แต่ว่า คราวนี้ไปรับ แม่จ๋ามารับคนเดียว ส่วนป๊าตามมาทีหลัง เพราะว่าติดงาน

เด็กเลยหน้าจ๋อยไปหน่อยนึง

ระหว่างรอ ก็ออกไปเล่นข้างนอก เด็กก็เลยขอเล่นทราย

วิ่งเล่นกันอีกนิดหน่อย ป๊าก็มารับแล้ว

วันนี้ก็มีรายงานกันอีกเล็กน้อย

คือว่าเด็กยังติดครู ไม่ออกห่างกันเลย

นอนก็ไม่ยอมนอน .... จะปรับได้กันวันไหนหนอน๊า...

.............

.........

..

 

ถ้าให้ถามว่า เครียดไม๊ ตอบตรงเลย ก็เครียดอยู่บ้าง แต่นิดนึง

ก็เข้าใจ ว่าต้องให้เวลาปรับตัวกันนิดนึงนะ

เดี๋ยวเรียนซัมเมอร์จบแล้ว เราค่อยไปเที่ยวทะเลกันนะ

...เด็กน้อย...