วันศุกร์ที่ 6 มิถุนายน 2551
ไปเป็นเด็กอนุบาลมาได้ครึ่งเดือนแล้วน๊า
ทำเอาคราย ครายอีกหลายคน เป็นห่วงกันไม่ใช่น้อย 555
โดยเฉพาะคุณยาย กลัวหลานจะตื่นยังไง กลัวหลานจะยอมตื่นไม๊ ยอมไปเรียนหรือเปล่า
ตอนเช้าก่อนไปเรียน จะได้กินอะไรหรือเปล่า นมน่ะใส่กระเป๋าไปบ้างนะ
แล้วตอนเย็นล่ะ ไปรับกันกี่โมง
แต่ว่าทุกอย่าง ก็ผ่านไปด้วยดีนะคะคุณยายขรา
ถึงแม้หนูจะดูแลกัน แค่ครอบครัวเล็ก เล็ก ที่มีกัน 3 คน (เพราะคุณยาย นาน นาน มาที)หนูก็สามารถจ้า 555
ก็เลยวันนึง คุณยายไปทำงานสายได้ เพื่อที่จะไปส่งหลานโดยเฉพาะ
ไปถีง ส่งเด็กนักเรียนลงจากรถ ให้ครูเวร ที่ยืนรอรับอยู่บริเวณด้านหน้า
ส่งปุ๊บ รับปั๊บ ให้หลานเดินไปเองเฉยเลย
เอาล่ะสิ ให้หลานช้านเดินไปเองได้ไง ถ้าไม่ถึงห้องล่ะน่าดู
ไม่ได้การละ แม่จ๋าเลยถามคุณยายว่า จะเดินไปดูหลานไม๊คร๊า
คุณยายตกลงทันที ก็เลยเดินกันไปถึงตึกเด็กอนุบาล
ไปถึงใกล้เวลาเข้าแถวตอนเช้าแล้ว
คุณยายเห็นหลานเดินออกมาเข้าแถว เลยสบายใจ
แล้วหลังเคารพธงชาติแล้ว คุณยายก็ได้เห็นหลานเข้าแถวและทำกิจกรรมตอนเช้า
และได้เห็น หลานกระโดดดึ๋ง ดึ๋ง กับเพลง โอมมะลึ๊ก กึ๊ก กึ๋ย เพี้ยง
เท่านั้นแหละ 555 แม่จ๋ารู้น๊า คุณยายน้ำตาเกือบซึมเลย
ปลื้มล่ะสิท่า 5555
(แต่แม่จ๋านี่สิ น้ำตาไหลไปแล้ว แบร๋ววววว )
อีกวันนึง แม่จ๋าหยุดงาน ก็เลยไปรับมี่ที่โรงเรียนด้วย
แต่วันก่อนนี่สิ แม่จ๋าไม่สบาย หลับยาว ไปรับไม่ทันเลย
ไปถึงห้องเรียน เด็กอ้อนแม่ซะงั้น เดินก็ไม่เดิน ให้อุ้มอย่างเดียว
กระเป๋าที่สะพายไว้ เอาออกจากหลังทันที
พอบอกเดินเหอะนะ น้ำตาไหลพราก พราก เลย ...เฮ้อ ..
ครูอ้อยบอกว่า รีบพากลับเถอะคุณแม่ ปาล์มมี่ที่โรงเรียนหายไปไหนน๊า
จะให้เพื่อนอีกคน เอาชุดลายสก๊อตของเด็กบริบาลมาให้ใส่ด้วยสิ
เหอ เหอ เด็กยิ่งเสียใจน่ะสิคร๊า
เด็กเสียใจอีกอย่างคือ แม่จ๋าลืมเอากระติกน้ำมาให้ตอนเช้า .. เศร้าเลย
ระหว่างรอป๊ามารับ ก็พาไปข้างนอกดีกว่า ไปกินไส้กรอกกันดีกว่าเนอะ
เด็กขอเล่นของเล่นนิด นิด หน่อย หน่อย
ก็มานนิดหน่อยจริง จริงน๊า ก็ Playground ฉบับจริงที่ทำใหม่ ยังไม่เสร็จเลยจ้า
ไปขี่เสือกันละกันเนอะ อิอิ
ก็จัดการปีนเองซะเลย ...เออ ทำได้ด้วยวุ๊ย ...
เมื่อก่อนไม่กล้านะเนี่ย ตอนนี่น่ะเหรอ ปีนเอง ลงเอง
ของเล่นชิ้นไหน มีเพื่อนเล่นอยู่ ก็เข้าไปเล่นด้วย
เมื่อก่อนจะต้องให้แม่จ๋าเข้าไปด้วย แต่ตอนนี้ที่โรงเรียนแม่จ๋านั่งรอได้
อยู่ดี ดี ก็หันมา จะถ่ายหนูทำไม่ล่ะคร๊า ไม่ถ่ายได้ป่ะ
แต่แม่จ๋าเหรอจะยอม
ยังขอตามติดอยู่
และยังตามอยู่ต่อไป เพราะมานหวาดเสียว เดี๋ยวตกไปทำไง
เสื้อน่ะลูก จะเลอะไม๊น๊า ..(อันนี้สงสารตัวเอง ที่ต้องจัดการซัก)
แล้วเรื่อง ขำ ขำ ของเด็กวันนี้ ก็จบลงก่อนหละนะ ...
ปล ... ยังเหลืออีกอย่าง ตอนที่ออกไปข้างนอก จะกล้าทำ กล้าเล่นหรือเปล่าน๊อ ...
แต่ก็เริ่มค่อยเป็น ค่อยไปแล้วหละ ...
คุณยายคงคิดว่า อยู่ที่โรงเรียน เด็กสามารถทำอะไรได้หลายอย่างเหมือนกันเนี่ย
แต่ถ้าแอบดู ก็อย่าให้เห็นเชียวนา เพราะเธอจะกังวลหันมาดูตลอดเวลาไงคะ
สู้ตายเลยค่า
