วันอาทิตย์ที่ 8 มิถุนายน 2551
เพื่อนแม่จ๋าโทรมาหาตั้งแต่วันศุกร์แล้วหละ
ว่าจะชวนกันไปหาเพื่อนอีกคนนึงที่บ้าน อยู่แถวคลองสองลำลูกกา
ก็อยากเจออยู่พอดีแหละนะ ตั้งแต่จบไปกันตั้งแต่ ม.ต้น ก็ 10 กว่าปีได้แล้ว
แล้วเพื่อนแม่คนนี้นะ ก็มีเจ้าตัวเล็กวัย ขวบครึ่ง
ก็เลยนัดกันไปซะเลย วันอาทิตย์นี่แหละ
ส่วนปาป๊าไปทำงาน แล้วค่อยมารับเราตอนเย็น
แต่ว่าเมื่อวันเสาร์ ก็ได้หอบหิ้วยัยตัวเล็กไป สวนจตุจักร
แบบว่าร้อน มาก มาก 555 แต่ก็ยังพาไปกันอีกเนอะ
ก็ได้ชุดยัยตัวเล็กที่เป็นผ้าฝ้าย เอาไว้ใส่วันศุกร์ที่ 4 ของเดือน
ตอนแรกว่าจะเอาเป็นหม้อห้อมนะ แต่ว่าผ้าฝ้ายดีกว่าเนอะ เห็นแล้วน่ารัก
เป็นแบบเดรส และก็เสื้อแขนยาว เอาไว้ adapt กันไปเนอะ
และอีกอย่างที่ได้ ก็เป็นแจกันดอกไม้ สวยงามเชียว
เจ้าของร้านทำเอาใจปาล์มมี่เลยนะเนี่ย ทำเป็นแบบทรงกลมเตี้ยๆ ในโทนสีม่วง
ที่หนูเลือกไง ก็เอาไว้ให้หนูถือวันไว้ครู ในวันพฤหัสนี้นี่แหละนะ
ได้ของครบ ก็กลับบ้านกันเลยนะ
เอ๊ะ แต่เดี๋ยวก่อน ขอหมูย่างกับข้าวเหนียวนุ่ม นุ่ม กลับบ้านด้วยนะ
มาถึงวันอาทิตย์ บอกป๊าไว้ว่าจะไปบ้านเพื่อนหละนะ
เช้ามาก็โทรหาเพื่อนแถวคลองสามนี่แหละ ว่านัดเจอกันตรงไหนดี
พอสายๆหน่อย อ้าวเพื่อนแม่จ๋าโทรมา บอกจะมารับที่บ้าน เที่ยงครึ่งนะ
ความรู้สึก ดีใจจัง ที่มารับ ก็เล่นกับปาล์มมี่สักพัก
ก็อาบน้ำแต่งตัวกันเลย
ตอนแรกตั้งใจว่าจะทำแป้งโดว์ ให้เด็กเค้าเล่นกัน แต่อุปกรณ์ไม่ครบ
ก็เอาแค่แผ่นภาพระบายสี กะสีเทียนละกันนะ หนูก็โอเค ก็ลุยกันเลย
แล้วเราก็มาถึงก่อนใครเลย บ้านน้าหมวย ก็มีเจ้าตัวเล็กชื่อ น้องโมจิ วัยขวบครึ่ง
ก่อนอื่นมาเจอป้าเพชร คนนี้แม่จ๋าจำไม่ค่อยได้ ขอโทษ ขอโทษ
พยักหน้าทักทายกันเล็กน้อย พอเข้าไปไกล้ 555 เพื่อนเราเองนี่หว่า
แล้วตามมาด้วยป้ารัตนา กับลุงมานพ เหอ เหอ เหอ ไม่คุ้นใช่ไมล่ะ เรียกลุง เรียกป้าน่ะ
เออ ... แล้วก้อลุงทรงยศ อีกคนที่ใจดี ที่ไปรับเราสองแม่ลูกที่บ้าน
พร้อมกับคำบ่น ว่าอยู่กันซะลึกเลยนะ ...
ป้ารัตนาไปอยู่เยอรมันกับแม่เค้า มาหลายปี จนภาษาเยอรมันแตกฉานเลยแหละ
แล้วกลับมาเป็นแฟนกับลุงมานพ ตอนกลับมา .... รอลุ้นอยู่ว่า จะมีตัวเล็กเมื่อไหร่
แต่ว่าป้ารัตนา เวลาคุยกับแม่ แล้วเรียกแทนลุงมานพ ว่าแฟนฉัน
แม่จ๋าไม่คุ้นเลยหละ ก็เป็นเพื่อนห้องเดียวกันมานานนี่นะ มานเลยแปลกๆอ่ะนะ
ต่อมาใครน๊า ลุงเกรียงไกร คนนี้ยังตาตี่เหมือนเดิมเลยน๊า
ลุงโต้งตามมา แล้วพาสาวน้อย น้องออแกนมาด้วยจ้า
กลับกันซะค่ำเลย แต่ลุงโต้งกับน้องออแกน กลับไปก่อน เพราะมีธุระ
ไว้เรามาเจอกันอีกเนอะ .... รู้สึกดีจัง ว่าเรายังมีเพื่อนที่นานมาแล้ว ยังได้เจอกัน
แล้วก็ยังมีใครอีกหลายคนเลย ที่ยังไม่เจอกันเลยนะ
เฮ้อ ... ว่าแล้วก้อคิดถึงจัง
